4043 ervaringen online

United-betrouwbaar & vriendelijk

geschreven door

Amsterdam

Chicago

Dinsdagochtend ons vertrek om 7.15 naar schiphol. We(mezelf,vrouw,dochter en zoon)werden weggebracht door een goede vriendin van me en die overigens goed op ons huis de komende drie weken ging passen. Van Den Haag naar Schiphol in ongeveer 45 minuten gereden filevrij. Weer een mooie snelheid. Eenmaal op schiphol aangekomen naar de incheckbalie van United waar nog helemaal geen rij stond. We waren mooi op tijd, want toen we eenmaal in het kleine rijtje gingen staan gingen de balies open. We waren dus mooi snel aan de beurt. Doordat we allemaal mileage plus members waren. Werden we ge-upgrade naar Economy plus. Dus dat was wel heel fijn het zag er naar uit dat we een fijne comfortabele vlucht zouden krijgen. Toen moesten we afscheid nemen van iedereen, want we gingen naar de paspoort controle. Die rij werd wel steeds langer en langer en met namen met mensen die naar Turkije gingen, want er stonden een hele lading mensen bij de incheck balies van Turkish Airlines & pegasus. Die moesten natuurlijk ook allemaal door de paspoort controle. Dus daar stonden we dan te wachten. Eenmaal later ging het allemaal een stuk vlotter en waren we er zo doorheen. Het vreemde wat wij toch vinden is dat je na de paspoort controle geen security check heb van je handbagage. Maar die komen altijd pas bij de gate op schiphol. Dit vind ik toch altijd wel apart. Inmiddels was het alweer half tien en er was ons verzocht om kwart voor tien bij de gate te zijn. Dus we moesten een eind maken aan ons winkelen in de duty free. Dus we gingen op weg naar gate G6 met onze verse dollars en de slaappilletjes.

Toen we eenmaal bij de gate aankwamen was het al later dan kwart voor tien maar dat was geen probleem. We moesten eerst namelijk ook nog de security check doen en de ondervraging over de spullen die je bij je heb. Het was overigens een hele vriendelijke ondervraging met een agent die grapjes maakte. Dit komt zeker maar weinig voor en al helemaal in Amerika hoef je dat al helemaal niet te verwachten. Toen we net gingen zitten kwam daar ons toestel aanrijden, een boeing 767-300ER. Na toch wel weer een tijdje gezeten te hebben konden we om 10.20 boarden. Het boarden bij United bestaat uit verschillende zones. Er zijn meestal 5 zones. En die mensen die in die zone zitten mogen het toestel in. Wij waren zone 1 en dat was wel opvallend, want we waren maar een van de enige economy class mensen die erin toen al in mochten. Het was toch wel over het grotendeel first en business class. We zatten best wel vooraan in de economy class sectie. Toen begon de rest van de passagiers het toestel te betreden en zat het al redelijk snel bijna vol. Toen begonnen de veiligheid voorschriften door onze enorm enthousiasten en grappige stewardessen en één steward. Dit maakte het zeker toch wel heel leuk. Eenmaal het taxiën, dit ging allemaal vrij vlot er was maar een toestel voor ons. En voor dat we het wisten gaf het toestel gas. En zaten we in de lucht.


Eenmaal boven Engeland kwamen de stewardess lang met wat te drinken en een snack. Ondertussen werd ook het flight entertainment aangezet. Iedereen had een eigen schermpje in de stoel voor hun. Met 7 films, 3 tv zenders en een zender waar je de vlucht kan volgen met waar je bent en hoe lang er nog gevlogen moet worden.

Niet veel later misschien maar een uurtje later. Kwamen de stewardessen alweer met de lunch. De keuze was Pasta of chicken zoals gewoonlijk. Ik nam de chicken die zeker goed was voor vliegtuig eten. Hooguit een kwatier later kwamen ze alweer langs om de bakjes op te halen. En ging de vlucht weer geheel normaal veder. Het zag er naar uit dat we op ze minst een kleine drie kwartier eerder zouden landen. Dit kwam voor ons mooi uit, omdat we maar een krappe 1,5 uur de tijd hadden om van dit vliegtuig af te komen, door de douane heen, koffers te pakken, koffers weer af te geven, dan met het treintje van de ene kant van Chicago O'hare naar de andere kant, dan nog een keer door de douane en dan nog een heel eind naar de gate lopen voor onze volgende vlucht naar San francisco. Maar we hadden er hoop in. We wisten de weg.

Na ongeveer 8.30 uur gevlogen te hebben raakte we weer voor de eerste keer dit jaar Amerikaanse grond aan. Met een zachte landing. Wat je toch altijd wel ergert is dat sommige mensen niet snappen wat het brandende lichtje `seatbelt' betekent. En al helemaal niet wanneer de stewardess in 3 verschillende talen heb gezegd dat we zometeen pas bij de gate aan komen en dat je dan weer mag opstaan. Maar je heb altijd van die eigenwijze Nederlanders die dan opstaan en dan heel rustig hun handbagage uit de `overhead bin' halen en doen alsof er niks aan de hand is. Ook al zegt een medepassagier dat je eigenlijk moet blijven zitten. En dat dan nog negeert ook. Tot dat de stewardess kwam en zei dat die onmiddellijk moest gaan zitten.